Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΜΑΜΑΣ ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ

Άκουγα πολλές φορές άλλους ανθρώπους να λένε οτι δεν τους φτάνει η μέρα. Έβλεπα να μην έχουν χρόνο ακόμα και για βασικά, όπως η δική τους αυτοφροντίδα. Δεν μπορούσα να καταλάβω, πως είναι να μην έχεις χρόνο να κλείσεις τα φώτα, να ανάψεις αρωματικά κεριά και να χαλαρώσεις με μουσική ή ακόμα και με κάποιο καλό μασάζ. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι να μην μπορείς να διαβάσεις κάτι που σου αρέσει σε μια ησυχία και για όση ώρα θες. Δεν ήξερα τι σημαίνει να μην μπορείς να πας για περπάτημα  το απόγευμα και αν θελήσεις να καθίσεις και για ενα καφέ. Φρόντιζα τόσο τον εαυτό μου που πλέον όλα αυτα τα θεωρώ πολυτέλεια; όχι δεν είναι πολυτέλεια και ναι καταλαβαίνω τι σημαίνει να μη προλαβαίνεις. Αλλά δε πειράζει. Είναι γλυκιά η κούραση...Παίρνουμε μικρές ανάσες ανα διαστήματα  οι οποίες θα έλεγα ότι είναι ζωτικης σημασίας. 

Καλή δυναμη σε όλους εκείνους που λόγω υποχρεώσεων δεν μπορούν να απολαύσουν όλα όσα θα ήθελαν και υπομονή μέχρι να το καταφέρουν. Μιας και τότε η απόλαυση θα είναι τριπλή.